zamknij
Nie masz jeszcze konta?
Utwórz je.
Nie pamiętasz loginu?
Kliknij tutaj.
Nie pamiętasz hasła?
Kliknij tutaj.
autor: Joanna Mikołajewicz
W latach 60 – tych Weronika Sherborne stworzyła metodę, której nazwała „Ruchem Rozwijającym”. W swoich pracach nawiązywała do Labana, który podkreślał fundamentalne znaczenie ruchu dla rozwoju jednostki i dlatego wprowadził tak zwaną gimnastykę ekspresyjną. Weronika Sherborne stawia również nacisk na stymulację psychomotoryczną, aby wspomagać rozwój fizyczny, psychiczny oraz społeczny.
W metodzie Sherborne można wyróżnić kilka kategorii ruchu:
- ruch prowadzący do poznania własnego ciała
- ruch kształtujący związek jednostki z otoczeniem fizycznym
- ruch prowadzący do wytworzenia się związku z drugą osobą
- ruch wiodący do współdziałania w grupie
- ruch kreatywny
W związku z tym Sherborne wypracowała własny system ćwiczeń, który pozwala na wspomaganie rozwoju psychoruchowego dziecka oraz terapię różnego typu zaburzeń tego rozwoju. Punktem wyjściowym są naturalne potrzeby dziecka kontaktu z dorosłymi. Przykładem jest między innymi tak zwane baraszkowanie, które pojawia się we wczesnym dzieciństwie dziecka. Metoda ta stawia nacisk an prostotę oraz naturalność, starając się w ten sposób ułatwiać dzieciom rozwój świadomości własnego ciała oraz usprawnienia ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej oraz dzielenia przestrzeni z innymi jednostkami.
Metoda Sherborne pozwala na zaspokojenie następujących potrzeb człowieka:
- poczucia bezpieczeństwa
- relaksu, rozładowania napięcia
- akceptacji samego siebie, poczucia własnej wartości
- satysfakcji związanej z wysiłkiem fizycznym
- zaufania do siebie i innych
- poczucia partnerstwa, więzi z grupą
- spontaniczności, odczucia energii własnej i drugiego człowieka
Metoda W.Sherborne zalecana jest dzieciom, które mają jakiekolwiek zaburzenia w schemacie własnego ciała. Umożliwia bowiem poznanie swojego ciała oraz pewnego typu integrację. Ponadto wzmacnia poczucie bezpieczeństwa oraz zaufania, zarówno do siebie samego, jak i do innych osób. Metoda Sherborne ułatwia również dzieciom naukę pracy w grupie i odnalezienia się w społeczeństwie.
Metodę W.Sherborne traktuje się jako formę niewerbalnego treningu interpersonalnego. Zajęcia mają postać spotkań indywidualnych bądź grupowych i trwają na ogół około 30 minut. W zajęciach mogą brać udział rodzice, którzy są partnerami dziecka w ćwiczeniach. Ważnym elementem metody Sherborne jest brak przymuszenia, mianowicie dzieci muszą wyrażać zgodę i chęć na uczestnictwo i nie są zobowiązane do wykonywania wszystkich zadań.
Dodaj swój komentarz
