zamknij

Nie masz jeszcze konta?
Utwórz je.
Nie pamiętasz loginu?
Kliknij tutaj.
Nie pamiętasz hasła?
Kliknij tutaj.
Panel logowania

Znajdź opiekunkę

dane dostarcza: niania.pl
baner-zostan_redaktorem

Użytkownicy online

0 użytkowników i 166 gości online

autor: Marta Baj, logopeda - specjalista wczesnej interwencji

Już za czasów Hipokratesa dostrzegano pozytywne oddziaływanie konia na zdrowie człowieka. Jednak Hipoterapia czyli terapia z udziałem konia i jazda konna, mające poprawić stan zdrowia pacjenta i jego funkcjonowanie, jest popularna dzięki Liz Hartel, która mimo przebycia choroby Heine-Medina, nie zrezygnowała ze swojego hobby. Choroba, którą przebyła sprawiła, że początkowo mogła tylko jezdzić konno, leżąc na brzuchu, jednak stopniowo jej stan zdrowia się poprawiał, do tego stopnia, że w 1952 roku wzięła udział w Igrzyskach sportowych w Helsinkach i zajęła drugie miejsce, zdobywając przy tym srebrny medal.

Początki hipoterapii w Polsce przypadają na lata 80., do tej pory hipoterapia w naszym kraju jest najpopularniejszą formą terapii z udziałem zwierząt.

Wyróżnia się trzy rodzaje hipoterapii:
- terapia z koniem, która jest przeznaczona głównie dla osób autystycznych, ponieważ jej celem jest poprawa komunikacji i kontaktu ze środowiskiem nas otaczającym,
- fizjoterapia na koniu, czyli usprawnianie funkcji motorycznych, ten rodzaj hipoterapii jest przeznaczony głównie dla osób z wadami postawy, niedowładami czy mózgowym porażeniem dziecięcym,
- psychopedagogiczna jazda konna, oprócz jazdy konnej w tej terapii stosuje się również elementy terapii pedagogicznych, psychologicznych czy logopedycznych, pacjenci wykonują tutaj także szereg czynności pielęgnacyjnych wobec konia. Ten rodzaj terapii jest przeznaczony dla pacjentów z niepełnosprawnością intelektualną oraz dla osób z problemami emocjonalnymi.
Mamy również jazdę konną przeznaczoną dla osób niepełnosprawnych, która chociaż jest ściśle powiązana z hipoterapią, to jednak nie wchodzi w  jej skład.

Z hipoterapii może korzystać wielu pacjentów, wśród nich są osoby ze stwardnieniem rozsianym, z chorobami mięśniowymi, z zaburzeniami wzroku, pacjenci z zaburzeniami psychicznymi i emocjonalnymi, osoby po udarach mózgu, urazach czaszkowo-mózgowych,  upośledzone umysłowo, z nadpobudliwością psychoruchową, zaburzeniami integracji sensorycznej czy mózgowym porażeniem dziecięcym.
Lista osób dla których hipoterapia może być dobrą formą terapii, jest znacznie dłuższa, jednak zawsze uprzednio należy się zapoznać z listą przeciwwskazań. Należy skonsultować się ze spacjalistą, który określi czy dany pacjent może wziąć udział w hipoterapii, czy też nie.

Przydatne strony:
www.pthip.org.pl
www.deltasociety.org

Bibliografia:
1)„Czy zwierzęta potrafią leczyć? Terapie z udziałem zwierząt wspomagające rehabilitację osób niepełnosprawnych” Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym PRZYJACIEL
2)ABC Hipoterapii. Psychopedagogiczne aspekty hipoterapii dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie. Warszawa, PZWL

Dodaj swój komentarz

Imię:
Temat:
Komentarz:
  Tekst do weryfikacji. tylko małe litery bez spacji.
Weryfikacja tekstu:
Facebook Google Twitter Myspace Yahoo Blogger Wykop Śledzik